Tatlong Taon

                                                                                                           

Ako'y isang tao na may lihim na pag tingin sa isang dilag.
  Isang babaeng kahit sinu man ay kaya nyang mabihag.
Ang kanyang mga mata na daig pa ang mga tala,

at ang kanyang ngiti na hind maipaliwanag ng kahit sino mang madla.
 

  Tatlong taon na pala ang naka lilipas, nung una ko siyang makita.
    Talagang sya'y ka akit akit sa aking mga mata.
    Ang dulot nyang ligaya sa akin ay akma sa kanyang ngalan.
   Naidudulot nya na busilak na ngiti sa aking mga labi na hnd maibibigay kahit sino man.

    Hindi ko lubos maisip na ikaw ay maka sama kahit saglit.

 Sadyang pangarap na lang iyon na mahirap makamit. 

 Hnd ko lubos na maisip na darating ang araw ikaw ay aking makaka usap. 

Kahit sa text lang, ok na!
Papatikimin kita ng kaligayahan na sa akin mo lang malalasap.

Lumipas ang ilang linggong ikaw ay aking nakaka usap

nang bigla kong nalaman na sa iyo'y may naganap.

O Diyos ko! Heto na ang aking pinapangarap.

Ang magustuhan ako ng babae ng aking panaginip,

Tila ba ako'y nananaginip.

Naging tayong magkaibigan na kinikilala ang bawat sarili.

Hindi ko lubos akalain nadarating ang oras upang ikaw ay mamili.

Napaka sakit dahil ang kanyang puso pala ay may iba ng nilalaman.

Ngunit kaya kong mag hintay, magpakailan pa man!

Dumating ang araw,

nalaman niyang siya pala ang nilalaman ng aking balintataw.

Tae! Hindi ko alam kung ano ang aking gagawin.
Wala na akong mukhang ihahaharap sa oras na siya'y aking kausapin.

Ito na ang parte na medyo ako'y nalungkot.

Ang dating kaligayahan ay napalitan ng matinding lungkot.

Ang pinaka susi sa aming komunikasyon ay nawala na.

Iniisip ko nalang na marami syang ginagawa sana.

Iniiwasan na basahin ang lumang mensahe upang hindi ko na mapuna,

Wala na talaga...

Wala na sya...

Kung kailan nya nalaman,

doon pa siya lumisan.

Takip mata kong pinupuntahan ang bahay sambahan.

Upang sa gayon ay hindi ko sya lubos na masilayan.

Hinaharap ko ang lahat ng nangyayari na may ngiti

ngunit sa likod ng nigit ay may kalungkutan na naka kubli.

Hahayaan ko na lang na lumipas ang panahon.

Baka sakaling maging tayo habang panahon.

Diba sabi ko naman sa iyo na maghihintay akong magpakailan pa man?

Hihintayin kita sapagkat ikaw ay mahal na mahal kong lubusan.